سینمای ایران

پیمان قاسم خانى از سانسور کارهایش مى گوید

image

پیمان قاسم خانى در جدیدترین گفتگویش با همشهرى جوان به نکات جالبى درباره فعالیت هایش، سانسور ساخته هایش و … اشاره کرده است. گزیده اى از این گفتگو را مى خوانید:

از یک جایی به بعد ما هر چیزی می‌نوشتیم می‌گفتند خب اینجا که منظورتان ایران است. “ساختمان پزشکان” می‌نوشتیم می‌گفتند منظورتان از “ساختمان” ایران است. “پژمان” می‌نوشتیم می‌گفتند منظورتان از “استادیوم” ایران است. می‌گفتم یک طرح دارم که پمپ بنزین… می‌گفتند نه، منظورتان از پمپ بنزین ایران است!

بعد آقای ده‌نمکی که رفیق خودمم هست بیاید توی فیلمش رئیس جمهور را از سقف آویزان کند نمی‌گویند شما منظور سیاسی دارید. الان می‌گوییم و می‌خندیم ولی به‌ شدت تلخ است و تاثیرش را توی کارهای روزمره‌ زندگی‌ام هم دیدم. من به این نتیجه رسیدم که چراغ خاموش رفتن و بی‌خاصیت بودن بهترین راهکار است. احساس می‌کنم دندان‌ هایم را کشیده‌اند. من اوایل که آمدم فکر می‌کردم خیلی حرف برای زدن دارم اما این اواخر مثلا “سن پطرزبورگ” یا “خوب، بد، جلف” را نوشتم که صرفا به این دلیل بود که یک کار کمدی بامزه‌ای باشد و همگی باهم ببینیم و بخندیم! احتمالا به سنم مربوط است.

زمان “شب‌های برره” به ما می‌‌‌گفتند سانسور باعث شکوفایی خلاقیت می‌شود. من هم می‌گفتم بله. دوست داریم. دم شما هم گرم. واقعا سانسور دارد به ما کمک می‌کند الان ولی دیگر دوستش ندارم. هر چقدر هم فکر کنیم شرایط اجتماعی و سیاسی نسبت به هشت سال قبل بازتر شده ولی باز هم الان نمی‌توانیم حتی فکر نوشتن کاری مثل “مارمولک”، “مکس” یا “برره” را بکنیم. چیزی که از ما می‌خواهند صرفا کارهای کمدی بی‌یال و دم است.

در مورد “مارمولک” بطور خاص فکر می‌ کردم بعد این فیلم می‌آیند من را می‌گذارند روی سرشان که عجب تصویری مهربانانه و صمیمانه‌ای از روحانیت نشان دادی. اما تهش فقط زندانی‌ام نکردند! این را هم به شما بگویم چون داریم درباره‌ سینمای اجتماعی می‌زنیم این بلاها سرمان می‌آید. ما به هر حال به شرایط اجتماعی انتقاد داریم و تا زمانیکه بخواهیم یک سینمای اجتماعی درست و حسابی و راستگو داشته باشیم طبعا با این دردسرها باید دست و پنجه نرم کنیم. اگر علاقه‌مند به نوشتن سینمای اجتماعی هستید به هر حال این گرفتاری‌ها را خواهید داشت.

عکس: محمد بدرلو

درباره نویسنده

آریان امیرخان

آریان امیرخان

نظر بدهید