جشنواره سی و چهارم فیلم فجر سینمای ایران

پس لرزه های جشنواره /”برای حذف ابراهیم حاتمی کیا فیلم را حذف کردند”

بادیگارد-۱۳۹۴-ابراهیم حاتمی کیا

نخستین واکنش سازندگان “بادیگارد” به اتفاقات جشنواره:

پژمان لشگری پور مجری طرح بادیگارد:

🔹 در جشنواره سی و چهارم سه فیلم مجموعاً در ۲۵ رشته کاندید شدند اما جالب است که مجموع این ۲۵ مورد نامزدی سیمرغ بلورین تنها به یک جایزه آن‌هم به طور مشترک ختم می‌شود اما از قضا “بادیگارد” با ۶ مورد نامزدی دریافت جایزه، برنده دو سیمرغ بلورین می‌شود آیا این شبهه ایجاد نمی‌شود که آن ۲۵ مورد نامزدی صرفاً برای پر کردن لیست کاندیداها و حذف احتمالی برخی از افراد صورت گرفته است؟ آیا می‌شود ۲۵ کاندیدا در هیچ رشته‌ای لایق دریافت جایزه نبوده‌ باشند؟ پس این حجم نامزدی به چه دلیلی اتفاق افتاده است؟

🔹 آیا در مورد جایزه ویژه هیئت داوران در بخش کارگردانی منطقی است که فیلم برگزیده جزو کاندیداهای آن بخش نباشد و بعد در جواب این انتخاب پرسش‌برانگیز گفته شود که می‌خواستیم سورپرایز داشته باشیم! مگر جشنواره فجر اسباب‌بازی ماست؟

🔹آیا منطقی است برنده بهترین فیلم جشنواره در هیچ‌کدام از رشته‌های اصلی جشنواره برنده سیمرغ نشده باشد و فقط ناگهان سیمرغ بلورین بهترین فیلم را از آن خود کند؟ برای چندمین بار تأکید می‌کنم که شایستگی هیچ‌کدام از این آثار را زیر سؤال نمی‌برم و همه این فیلم‌ها برای بنده قابل احترام‌اند.

🔹بحث من هندسه اشتباه حاکم بر نحوه داوری و جمع‌بندی آراست. بنابراین بهتر است با خودمان صادق باشیم، موضوع سلیقه نیست بهتر است عنوان شود در مورد “بادیگارد” می‌خواستیم فرد را حذف کنیم و برای حذف فرد بهانه‌ای تراشیدیم و فیلم “بادیگارد” را حذف کردیم. البته الحمدلله زمانه بهترین قاضی است

درباره نویسنده

پویان صدقی

پویان صدقی

نظر بدهید

۲ نظر

  • باید بگم که سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد که نصیب آقای پرستویی شد صرفا بخاطر خود آقای پرستویی و نه فیلم بادیگارد ، و ادای دینی بود به زحمات ایشون
    وگرنه فیلم به هیچ وجه لیاقت حتی نامزد شدن برای دریافت سیمرغ هم نداره
    آقای حاتمی کیا بعد از ارغوان دیگه تمام شد

  • خواهشا شمادیگر حرف از حذف نزنید که بسیار مضحک است
    اگر فیلمتان را مانند آشغالهای دوست داشتنی، عصبانی نیستم،دلم میخواد و… کلاً به جشنواره راه نمی دادند چه می کردید، کمی وجدان داشته باشید وفکر کنید به حال کارگردان هایی که بیست سال است نمی توانند فیلم بسازند وسالهای طلایی عمرشان برباد رفت. با نهایت احترام برای فیلم بادیگارد و عواملش باید گفت آن چیزی که در حال حذف است سینمایه آزاد است سینمایی از همه طیف های اجتماعی وهمه سلیقه ها. سینمایی که البته با ظهور فیلم سازان جوان در حال رشد کردن است اگر تبر به دستان بگذارد وریشه اش رانزنند
    به امید سربلندی سینمایه ایران